Marina

In augustus 2014 verscheen een nieuw arrangement van de hand van Peter Kil, en wel van de bekende Nederlandstalige hit "Marina" van Rocco Granata.

In 2013 maakt de bekende filmmaker Stijn Coninx een film om het thema ‘allochtonen/autochtonen’ op een positieve manier onder de aandacht te brengen. Daartoe verfilmt hij het inspirerende levensverhaal van de Italiaans-Belgisch Limburgse zanger Rocco Granata. Zijn vader Salvatore Granata woont met zijn familie in het Italiaanse Calabrië en wil drie jaar lang in België in de steenkoolmijn van Waterschei gaan werken. Hij hoopt zo op korte tijd veel geld te kunnen verdienen om zo voor een betere toekomst te kunnen zorgen voor zijn familie. Een jaar later laat hij zijn gezin overkomen en zo wordt Rocco van de ene dag op de andere een migrant. Deze periode wordt in België beschouwd als de eerste grote periode van migratie.
 
Rocco Granata speelt op jonge leeftijd in een eigen orkestje: “The International Quintet”, waarin hij zingt en accordeon speelt. Op 20-jarige leeftijd schrijft hij het liedje ‘Manuela’ en neemt dat met zijn eigen Quintet op. Omdat vinylsingletjes twee kanten hebben, moet er een tweede liedje bij, de zogenaamde B-kant. Hij heeft snel een nummer nodig en pent een liedje neer, ‘Marina’, waarvan de tekst op de opnamedag zelf nog niet eens helemaal af is. Omdat geen enkele platenmaatschappij de single wil releasen, besluit hij het dan maar zelf uit te brengen. De eerste persing in eigen beheer telt 300 exemplaren.
 
Omdat Granata en zijn vrienden de single in jukeboxen stoppen in de buurt en ter verkoop aanbieden via winkels in de buurt, ontstaat er al gauw grote vraag naar dit nummer, zowel in België als ver daarbuiten. En het nummer wordt gekatapulteerd in de hitlijsten - het wordt een wereldhit met verkoopcijfers die in de miljoenen lopen! De populariteit van het nummer is amper te bevatten. De voormalige kok van het Witte Huis schrijft zijn memoires dat hij President Kennedy het nummer heeft horen fluiten als die de keuken binnenliep. Als in 1960 de bekende Italiaanse wielrenner Fausto Coppi overlijdt, draait de Italiaanse radio de hele dag een combinatie van treurmuziek en Coppi’s favoriete liedjes, waaronder veelvuldig ‘Marina’. Het nummer brengt Granata de hele wereld over waaronder de Carnegie Hall in New York, waar hij samen met Conny Francis optreedt. Daarna wordt het lied talloze malen in vele talen gecoverd, onder andere door artiesten als Willy Alberti, Dalida en Louis Armstrong.
 
In 1989 geeft Rocco Granata aan Serge Ramaekers van de Belgische New Beat-formatie “Confetti’s” de opdracht een remix te maken van ‘Marina’. Weer brengt Granata het zelf uit omdat niemand anders dat wil doen en het wonder geschiedt een tweede keer: het is weer een schot in de roos! Het nummer bereikt de nummer 1-positie in onder andere België, Italië (maar liefst negen weken op nummer 1!), Duitsland en behaalt het de hitlijsten tot in Latijns-Amerika. Weer worden er miljoenen exemplaren verkocht; in Duitsland alleen al twee miljoen exemplaren.
In 2000 wordt ‘Marina’ samen met ‘Bluesette’ van Toots Thielemans als eerste twee liedjes opgenomen in de eregalerij van Vlaamse klassiekers van de Belgische radiozender Radio 2. Negen jaar later wordt ‘Marina’ in Duitsland uitgeroepen tot beste Italiaanstalige hit ooit. Als op 30 april 2013 in Nederland de Kroningsdag ter gelegenheid van de installatie van Koning Willem Alexander wordt afgesloten met een concert, speelt André Rieu als allerlaatste toegift een instrumentale bewerking van ‘Marina’.
 

‘Marina’

 
Mi sono innamorato di Marina
Una ragazza mora, ma carina
Ma lei non vuol saperne del mio amore
Cosa farò per conquistar il suo cuor
Un giorno l’ho incontrata sola sola
Il cuore mi batteva mille all’ora
Quando le dissi che la volevo amare
me diede un bacio e l’amor sbocciò
 
Marina, Marina, Marina
Ti voglio al più presto sposar
Marina, Marina, Marina
Ti voglio al più presto sposar
 
O mia bella mora
No non mi lasciare
Non mi devi rovinare
O no no no no no
O mia bella mora
No non mi lasciare
Non mi devi rovinare
O no no no no no
Marina, Marina, Marina

De tekst gaat over een jongen die verliefd is op de donkerharige Marina en haar hart (cuor) wil veroveren. Op een dag ziet hij haar alleen, spreekt zijn verliefdheid uit en volgt de eerste zoen (baccio). Dit is het begin van een opbloeiende liefde. In het refrein spreekt hij haar rechtstreeks aan en vraagt haar ten huwelijk (sposar).